عناوین این صفحه
بهارنیوز
کد خبر: ۱۱۳۷۷۳
شرکت ملي مناطق نفتخيز جنوب خواستار شد؛

سهم همه صنایع از آلودگی به تفکیک اعلام شود

گروه دیار کارون: معضل آلودگي شهرهاي نفت‌خيز خوزستان از جمله اهواز سال‌ها است كه به دغدغه اصلي مردم، مسئولان و بسياري از دوستداران محيط‌زيست بدل شده است.كارشناسان دلايل بسياري را دليل آلودگي شهر اهواز مي‌دانند كه از جمله آنها فعاليت‌هاي صنعتي و نفتي فراوان در اين كلانشهر است. از آنجا كه كارون هميشه دغدغه مشكلات مردم را داشته و آلودگي هوا هم از جمله مشكلات اصلي مردم خوزستان و شهر اهواز است، پوشش اخبار مربوط به اين موضوع در دستور كار روزنامه قرار دارد. چند روز پيش در همین صفحه، اظهارات مديركل حفاظت محيط‌زيست خوزستان منتشر شد كه اعلام كرده بود: ۸۵درصد از سهم آلودگي صنعتي در هواي اهواز مربوط به فلر(مشعل‌)‌هاي نفتي است. در واقع و طبق نظر بسياري از كارشناسان محيط‌زيست دودهاي معلق ناشي از ضايعات نفت و گاز در هواي اهواز كه همواره آسمان اين شهر را تيره و تار كرده عامل اصلي بارش‌هاي اسيدي (به هنگام بارندگي) مي‌باشند، اين امر خصوصا با توسعه ميادين نفتي و گازي در حاشيه و حتي مركز شهر اهواز اين وضعيت را تشديد كرده است. در عين حال رضا طاهري رئيس روابط عمومي مناطق نفتخيز جنوب با ارسال توضيحاتي مفصل و طولاني درباره اين موضوع به اظهارات رئیس محیط زیست خوزستان واكنش نشان داده است كه متن آن را مي‌خوانيد:

همزمان با ايام‌اله دهه فجر كه معمولا سازمان‌ها و دستگاه‌هاي خدمتگزار مردم به تشريح عملكرد خود پرداخته و با برشمردن دستاوردها و ترسيم آينده‌اي بهتر، اميد و نشاط را به جامعه هديه مي‌كنند، رئيس محترم سازمان حفاظت محيط‌زيست استان خوزستان در اقدامي نامتعارف، تصويري غيرواقعي از عملكرد صنعت‌نفت (تلويحا شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب) نزد افكار عمومي ترسيم نموده و براساس آماري نادرست، سهم شركت نفت را در ايجاد آلاينده‌هاي صنعتي شهر اهواز ۸۵درصد برشمرد كه با توجه به اظهارات ايشان و ارقام اعلام شده در گذشته موجب شگفتي فعالان زيست‌محيطي و كارشناسان حوزه نفت شد. شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب بنا به وظيفه ذاتي و براساس اصل عمل به مسئوليت اجتماعي و راهبرد شفافيت كه همواره كاستي‌ها و چالش‌ها را برشمرده و راهكارها و موفقيت‌هاي خود را در ارتباط با مبحث بسيار مهم محيط‌زيست صادقانه با مردم و علاقه‌مندان به صنعت‌نفت در ميان نهاده است، لازم مي‌داند به منظور احترام به افكار عمومي پاسخ و نقد خود را بر سخنان ايشان منتشر نمايد:
بي‌ترديد توليد و مصرف حامل‌هاي انرژي فسيلي و انواع هيدروكربورها، در همه جاي جهان با حجمي از آلودگي همراه بوده است؛ اما پيشرفت‌هاي حاصله در حوزه‌هاي فن‌آوري و تلاش براي استانداردسازي شيوه‌هاي استخراج، فرآورش، پالايش و مهم‌تر از همه بهينه‌سازي «مصرف نفت و مشتقات آن» موجب شده است تا در بسياري از كشورها، اين آلودگي به حداقل ممكن برسد. در كشور ما كه موضوع محيط‌زيست هنوز در مرحله فرهنگ‌سازي و در گيرودار تدوين و تنظيم مقررات است، بي‌ترديد مجموعه وزارت نفت براساس استانداردهاي خاص خود حداقل در ۵۰ سال گذشته همواره پيشگام رعايت مباحث زيست‌محيطي بوده و پيش از آن كه تشكيلات اداري و دولتي در اين خصوص ايجاد شود، پروتكل‌ها و دستورالعمل‌هاي اجرايي حفاظت از آب، خاك و هوا را در دستور كار خود داشته است؛ اما در سه دهه اخير، مجموعه صنعت نفت به ويژه شركت ملي نفت ايران، گام‌هاي بلندي در راستاي تطبيق بيشتر فعاليت‌هاي خود با محيط‌زيست و كاهش آلودگي‌هاي ناشي از استخراج و فرآورش نفت برداشته است كه يقينا رياست محترم سازمان حفاظت محيط‌زيست با مراجعه و مطالعه اسناد و گزارش‌هاي خدشه‌ناپذيري كه مكررا از سوي اين شركت دريافت مي‌دارد، به تاثير جز‌ء‌جزء اين فعاليت‌ها و اثرات بسيار مثبت آنها بر محيط واقف بوده و چنانچه اطلاعات كاملي از عملكرد ساير منابع آلاينده محيط‌زيست نيز در اختيار داشته باشد، قادر خواهند بود به مقايسه درست و استخراج عدد صحيح سهم هر يك از بخش‌ها بر آلودگي محيط‌زيست بپردازند؛ اما به لحاظ اينكه عمده اين فعاليت‌ها از سوي ايشان كه آگاهي كامل دارند و بعضا از طرف برخي از مسئولان و كارشناسان غيرمتخصص در حوزه نفت و انرژي به سهو يا به عمد كتمان و يا انكار مي‌شود، مخاطبان هر بار شاهد ارائه آماري متفاوت و بعضا متناقض در زمينه سهم نفت در آلودگي شهرهاي نفتي مواجه مي‌شوند بي‌آنكه مستندات و معرفي مباني مقايسه اعلام شود. براين اساس و به منظور روشن شدن افكار عمومي و نيز تكليف مخاطبان فهيم رسانه‌هاي جمعي، پيشنهاد مي‌شود: سازمان حفاظت از محيط‌زيست براي يكبار هم كه شده با تحقيقي علمي و مدون، بررسي جامعي پيرامون حجم، انواع و منشاء آلودگي هواي اهواز و ساير شهرهاي خوزستان به عمل آورد و تكليف مردم را با روايت‌هاي متضاد و آمار و ارقام متنوع در زمينه سهم هر يك از صنايع در آلودگي جلوگيري شود.
به نظر مي‌رسد اين شايسته استان زرخيز خوزستان نيست كه در يك روز از قول رئيس سازمان حفاظت محيط، سهم نفت در آلودگي صنعتي شهر اهواز، روزي ۶۵ درصد، روز ديگر ۷۵ و اخيرا نيز ۸۵ درصد ذكر شود؛ قطعا اينگونه اطلاع‌رساني در زمينه يك مساله مهم و حياتي به نفع كشور و استان خوزستان نيست. گويا لاهيجان‌زاده فراموش كرده‌ است كه در جريان بالا گرفتن باران‌هاي اسيدي و ايراد اتهامات بي‌اساس به صنعت‌نفت به عنوان منشاء پيدايش اين پديده، موضوع يكبار براي هميشه به صورت علمي و با اتكاي به نتايج آزمايشگاهي مورد بررسي بي‌طرفانه قرار گرفته و نقش صنعت‌نفت در ايجاد اين آلايندگي بي‌اثر اعلام شد؛ بدين نحو كه در سال پاياني دولت يازدهم در نشستي با حضور رئيس وقت سازمان حفاظت محيط‌زيست و معاون محيط‌زيست انساني ايشان، معاون وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، مديران عامل شركت ملي نفت ايران و شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب و مديركل حفاظت محيط‌زيست خوزستان برقرار شد، معاون وزير بهداشت اظهار داشتند: از آنجا ابتكار نتيجه آزمايش آزمايشگاه‌هاي وزارت نفت و بهداشت و درمان را كافي ندانسته‌اند. نمونه‌اي از باران‌هاي اسيدي اهواز به يكي از آزمايشگاه‌هاي كشور آلمان نيز ارسال گرديد و پس از آناليز تركيبات مشخص شد كه باران‌هاي اسيدي هيچگونه منشاء نفتي ندارند. به هر روي از اداره كل حفاظت محيط‌زيست خوزستان تقاضا مي‌شود سهم ساير صنايع را در آلودگي هواي استان با ذكر عدد و رقم اعلام فرمايند تا ضمن آگاهي عموم مردم و دستگاه‌هاي اجرايي از نتايج مطالعات اداره كل حفاظت محيط‌زيست خوزستان، بتوانيم با اتخاذ راه‌حل‌هاي اساسي، گامي بلند وراي هياهو و فرافكني، برداشته و استان را از شر آلاينده‌هاي آب و هوا برهانيم.
- آقاي لاهيجان‌زاده احتمالا از حجم و گستره همكاري‌هاي اين شركت در زمينه‌هاي مختلف مورد علاقه سازمان متبوع خود اطلاع داشته و تصديق خواهند كرد اولين گام براي تثبيت شن‌هاي روان و ايجاد فضاي سبز اطراف اهواز، مشاركت در طرح بزرگ بيابان‌زدايي، اقدام به خريد و اهداي دستگاه‌هاي نشان‌دهنده آلايندگي هوا و ده‌ها اقدام كاملا داوطلبانه در ارتباط با ارزيابي و كاهش آسيب‌هاي زيست‌محيطي، بيانگر اهتمام و علاقه اين شركت به همكاري موثر در زمينه‌هاي مرتبط با توسعه پايدار است و نيز مستحضر هستند كه براي موضوعي مثل رفع معضل سوزاندن زباله‌هاي شهري كه عملا هيچ ارتباطي به عمليات صنعت‌نفت ندارد پس از درخواست مسئولان استاني، اين شركت راسا به همكاري شهرداري شتافته و افزون بر سه ماه كليه ماشين‌آلات و امكانات خود را براي آسايش بيشتر ساكنان مناطق پيراموني اهواز در اختيار مديريت شهري گذارده است تا به ساماندهي اين معضل بپردازد. آيا براي سيستمي كه با وسواس آلاينده‌هاي فلرهاي نفتي را در ارتفاع ۴۰ متري و در بيابان‌هاي خوزستان احصا نموده و با ساير صنايع (كه معمولا نامي از آنها برده نمي‌شود.) مقايسه مي‌كند، هنوز اين فرصت فراهم نشده كه براي بهبود وضعيت تنفس كه بديهي‌ترين موهبت زندگي و ممد حيات بشر است؛ ائتلافي از سازمان‌ها و صنايع و دستگاه‌هاي ذي‌ربط پديده آورده و خود نقش محوري ايفا كند و به جاي مجادله با بزرگترين حامي مالي فعاليت‌هاي سازمان حفاظت محيط‌زيست در دو دهه گذشته به چاره‌جويي مناسب‌تري بپردازد تا ديگران هم پاي كار آمده و اتفاق نظر و تشريك مساعي بهتري حاصل شود؟به هر روي در ادامه به منظور ترسيم وضعيت واقعي برنامه‌هاي زيست‌محيطي اين شركت و داوري افكار عمومي كه خود بهترين معيار و محك سنجش توانمندي يا ناتواني مديران و دستگاه‌هاي خدمت‌رسان هستند، بخشي از فعاليت‌هاي كلان شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب در زمينه محيط‌زيست با ذكر اعداد و ارقام قابل استناد برشمرده مي‌شود و انتظار مي‌رود آن سازمان نيز به همين سياق، مبناي مقايسه خويش را در اطلاع‌رساني غيرمتعارف اخير اعلام دارد تا خداي ناكرده اين تصور نزد آحاد جامعه و نخبگان به وجود نيايد كه يكي از سازمان‌هاي حساس كشور كه با سلامت و جان و مردم و سرمايه‌هاي آينده نسل‌ها، سروكار دارد براي توجيه كاستي‌ها و رهانيدن خود از سيل انتقادات، توپ را به زمين ديگران پرتاب مي‌كند.
الف)‌ بخشي از پروژه‌هاي تكميل شده:
۱-‌ اجراي طرح آماك شامل جمع‌آوري و شيرين‌سازي افزون بر ۸۲ ميليون مترمكعب از گازهاي ترش بنگستاني ميادين اهواز، مارون، كوپال، منصوري و آب تيمور كه عملا مشعل‌هاي اطراف اهواز را به يك سوم تقليل داده است.
۲- اجراي طرح جلوگيري از سوزاندن سالانه چندين هزار بشكه از نفت‌هاي آلوده حاصل از تعمير و احياي چاه‌ها با استفاده از فناوري پيشرفته دستگاه‌هاي فرآورش سيار موسوم به MOT و MOS
۳-‌ اجراي طرح كمربند سبز و درختكاري پيرامون تاسيسات به ميزان افزون بر ۵/۱ ميليون اصله نهال با وجود شرايط بسيار دشوار اقليمي، وجود معارضان مختلف و عدم همكاري موثر و راهگشاي سازمان‌هاي متولي و مرتبط با محيط‌زيست و...
۴-‌‌ همكاري بي‌شائبه در زمينه اجراي طرح‌هاي مرتبط با بيابان‌زدايي، مالچ‌پاشي و انتقال آب به عرصه‌هاي غبارخيز پيرامون اهواز كه آخرين مورد آن برداشتن موانع از سر راه كانال انتقال آب به منطقه منصوري و جابه‌جايي خط ۲۶ اينچ انتقال نفت بود و كمك به جلوگيري از توسعه كانون‌هاي ريزگرد داخلي در منطقه شرق اهواز با اتخاذ تدابير مهندسي لازم در پروژه‌هاي خطوط لوله نفت و گاز
ب)‌ بخشي از پروژه‌هاي در دست اجرا – (در كوتاه مدت، ميان مدت و دراز مدت):
۱-‌ طرح واگذاري ۱۳۲ ميليارد فوت مكعب گازهاي ۲۳ كارخانه بهره‌برداري به بخش خصوصي به منظور حذف كامل مشعل‌هاي سوزا در خوزستان و ساير استان‌هاي حوزه‌هاي مناطق نفتخيز جنوب در كوتاه مدت
۲-‌ مطالعه بهسازي سيستم مشعل‌هاي موجود در شركت بهره‌برداري نفت و گاز كارون با هدف كاهش آلودگي (مشعل سبز يا بدون دود)
۳-‌ كنترل نسبي آلودگي ناشي از گازسوزي در واحدهاي مجاور كلان‌شهر اهواز در واحدهاي بهره‌برداري اهواز ۲ و۳، شامل كنترل كيفيت گاز ارسالي به مشعل
۴-‌ پروژه تزريق گاز قلعه نار با هدف گردآوري و تزريق ۱۱ ميليون فوت مكعب / روز از منشاء گازهاي همراه و بنگستان كه هم اكنون در مرحله ۹۴ درصد است.
۵-‌ ايستگاه تزريق گازهاي همراه و بنگستان ميدان لب سفيد با ۳۱/۸۰ درصد پيشرفت كه روزانه ۱۲ ميليون فوت مكعب گازهاي همراه اين ميدان را جمع‌آوري و به مخزن تزريق خواهد نمود.
۶- نصب تلمبه‌هاي درون چاهي براي بهينه‌سازي فرآورش نفت و جمع‌آوري گازهاي همراه نفت و تعمير اساسي تلمبه‌هاي دوفازي انتقال نفت به واحد بهره‌برداري اهواز ۴
۷-‌ تعهد و الزام مجريان طرح‌ها به ايجاد فضاي سبز در اطراف تاسيسات جديد به ميزان ۲۵ درصد از كل مساحت و عرصه اجراي طرح
۸-‌ اجراي طرح جامع NO FLARING به منظور توقف كامل هدرسوزي گاز در تاسيسات و واحدهاي فرآوري در گستره‌اي افزون بر ۴۴۰ هزار كيلومترمربع
۹- اجراي طرح مطالعاتي فراهم ساختن سازوكارهاي لازم براي جمع‌آوري ۲۵ ميليون فوت مكعب در روز گازهاي اسيدي توليدي در كارخانه در دست احداث گاز و گاز مايع ۱۷۰۰ و واحدهاي بهره‌برداري مسجدسليمان، آغاجاري و مارون
۱۰-‌ امضاي تفاهمنامه خريد ۳۲ دستگاه سنجش آنلاين آلودگي هوا به منظور نصب در مراكز ثقل توليد و فرآورش نفت و شفاف‌سازي ميزان آلايندگي تاسيسات اصلي توليد نفت خام و گاز
به هر روي اجراي مجموعه اين طرح‌ها و پروژه‌ها از يك سو و نياز اين شركت به گاز به عنوان عامل اصلي پايداري و صيانت از توليد از طريق تزريق در مخازن، ارزش مضاعف ناشي از فرآيند تبديل گاز به مايعات و خوراك پتروشيمي، نياز روزافزون شركت ملي گاز ايران براي تامين بخشي از مصارف شهري و صنعتي از سوي ديگر بيانگر اين واقعيت است كه جلوگيري از هدر رفت اين سرمايه ملي، اولويت نخست مجموعه شركت ملي نفت ايران و به تبع آن شركت‌هاي بهره‌بردار نفت است؛ بنابراين القاي اين تصور كه نفع شركت‌هاي نفتي در گازسوزي بوده و يا توليد بيشتر نفت منوط به سوزاندن گازهاي بيشتر است، تلقيني غيرعلمي، غيرمنصفانه و دور از واقعيت است. در پايان ذكر اين نكته را لازم مي‌داند كه شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب براساس طرحي جامع و هدفمند در مسير بهينه‌سازي فرآيندهاي توليد براساس استانداردهاي جهاني محيط‌زيست حركت نموده و در هيچ يك از برنامه‌هاي توسعه‌اي خود مبحث محيط‌زيست و الزامات و مقررات مرتبط با اين مهم را از نظر دور نداشته است؛ مصداق كامل اين ادعا كيفيت طراحي و اجراي تاسيسات جديد فرآورشي از جمله واحدهاي توليدي جايگزين تاسيسات قديمي هفتكل – نفت سفيد است كه از حيث جمع‌آوري و تزريق گازهاي همراه، بهسوزي اندك باقي مانده گازهاي ارسالي به فلر، تزريق كامل پساب نمكزدايي و نيز رعايت كامل استانداردهاي زيست‌محيطي در فرآورش و انتقال نفت خام، نمونه بارز و قابل مشاهده اقدامات اين شركت در اين راستا از ايده تا عمل است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
۱۳۹۶/۱۲/۱۷ -  شماره 4175
جستجو
جستجو
بالای صفحه